სალტე (სალტა) და კოტა.
- მდინარეც კან არ იხევს მორჭმული სალტა-კოტითა („კლდე და მდინარე");
- ვენაცვლე იმის კალამსა, მის გმირთ ხმალთ სალტე-კოტასა („ერთხელ-კი ჩვენაც ვყოფილვართ“).
იხ. აგრეთვე: კოტა
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.