 |
 | |
კოშ-ი
გრძელტარიანი და ფართოპირიანი მოზრდილი სასმისი ხისა ან სპილენძისა.
- მწირმა წადილი ისრულა, მალე დაბრუნდა ბინაში და მოათავსა ყეავილნი კოშის მსგავს რასმე მინაში („სული ობლისა“, IV).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |