კუდ-ი

1. სათავე (მდინარისა, ხეობისა) ფშავლები ცხოვრობდენ..
    

   ბოჭორმიდამ ივრის სათავემდე (კუდამდე) („ფშავლები“ - ძველს); ეთერის ნავალს ვძებდა მუყობრად ამოსულს მოლზედა, და მთის კუდებში ასული, იცქირებოდა ზოვზედა („ეთერი“ V).

   იხ. აგრეთვე: მთა
2. ჩახმახის სასხლეტი.
    

   მეოთხე კუდს აგდებინებდა სამის წლის გატენილს თოფს („დათვი“, – ყველამ).

   წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.