 |
 | |
კუდა, კუდალა
კუდმოკლე.
- მარტო პატრონისაგან მოძულებული, სიბერისაგან გადახრწნეული კუდა ცხენებიღა თუ დახეტიალობენ და ჰხოხნიან ხმელს დედამიწას („ჩვენი სოფელი“);
- მუდამ ის არი, რაც იყო, დადის კუდალა ცხენითა (საახალწლო სიმღერა“), მიუძღვებოდა მექათმე თავის კუდალა ტაიჭს („დიღებული საჩუქარი “).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |