კუნტვა; მალვა.
- გამანადგურა ბოროტზე ძალად თვალების ხუჭვამა, გულამღვრეულმა სიცოცხლემ, ხათრით ყოფამ და კუნჭვამა („ღმერთს რაცა ვთხოვე“);
- „ჩვენ უშიშაიც მარჯვეს ჰყავ, როგორ აგელებს ლურჯასა!.. საქმე რო ხმალზე მიდგება, არც ეგ დაიწყებს კუნჭვასა“ („გველის-მჭამელი“, X).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.