ლა ლე ლვ ლი ლო ლუ
ლაბ ლაგ ლაზ ლალ ლამ ლარ ლას ლაფ ლაქ ლაღ ლაშ ლაჩ ლაჭ ლახ

ლაფან-ი

„ცაცხვის ან თელის ქერქის შიდაპირი“ (ვაჟა) დაღონდა მეტად გოგოთურ, ხმალს მიაწვადა ხელია; ლაფნის საბმურით შაიბა, მაგრა შაიკრა წელია („გოგოთურ და აფშინა“).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
ძირითად გვერდზე 10 საუკეთესოდაგვიკავშირდითLogin გვერდის დასაწყისი
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9