ამოისუნთქავს, სულს მოითქვამს; გულის დარდს გადაიყრის.
- იმის სულმა ზღოს. მე კი მას აქეთ ძლივს ამოვიქციე სული, ძლივს დავსდექ კაცის გონზე“ („მოკვეთ.", მოქმ. წ, გამოსვ. I).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.