ლა ლე ლვ ლი ლო ლუ
ლაბ ლაგ ლაზ ლალ ლამ ლარ ლას ლაფ ლაქ ლაღ ლაშ ლაჩ ლაჭ ლახ

ლაღი

თამამი. მხიარული, თავისუფლად მიშვებული, შეუზღუდავი.
 
სულეთს შავიდეს ხმლიანი ლაღი ლაღისა ცხენითა („კაი ყმა“);
თვალს ისე ეჩვენებიან, თითქო გამხდარან ავადა, მთები მაღლები, კლდეები, ლაღი არაგვი თავადა („გველისმჭამელი“ VIII). // იხმარება ლაშარის ჯვრის ეპითეტად. დაიპატიჟეთ შემწედა ლაღი ლაშარის-ჯვარია („აქა ამბავი...“).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
ძირითად გვერდზე 10 საუკეთესოდაგვიკავშირდითLogin გვერდის დასაწყისი
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9