რამაც ჭყლაპუნით, სლაპა-სლუპით, ხმაურით ჭამა იცის.
- ბოლოს თვალები მიაპყრო იმ ორასის წლის დათუნას, თავი რომ დაჰსივებია, ბანჯღვლიანს, ლაშებჭყლაპუნას („მეჯლისი ლომისა“).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.