ლახტ-ი

1. ,,რკინის ჯოხი“ (ა. შან.).
    

   მე ჩონგურს აღარ ვაჟღერებ, ლახტი მიპყრია ხელშია („მე ჩონგურს...“).

2. ცრურწმენით: ავ სულებთან მებრძოლი ხატების (კოპალა იახსარი.) იარაღი.
    

   ღვთიშვილი უძახეს კოპალას: „ღმერთმ ნება მოგცა ძალითა დალიე ქვეყნის მლევლები, ლახტი იხმარე ტარითა!“ („კოპალა“, II).

   წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.