სულის ამომხდელი.
- ქართველებ-საქართველოზე ისინი ვერა ბრაზობენ იმდენს, რამდენსა ეს ნავსობს, ეს ჩემი ვარდი გულისა, დღეს კი შხამი და ნაღველი და ამომწვდელი სულისა („ცოლი ანუ...“, XI).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.