 |
 | |
ლეშ-ი
ხორცი; მძორი.
- სულო, აჰყვავდი, ამაღლდი, დაე, ლეშითა ვწვალობდე („ხორცო, დაჰნელდი...“);
- გულიც შენია ლეშიცა, ულვაშიც შაღერებული („ქებათა-ქება“, - მოქუჩდენ).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |