წინათ გარდაცვლალთა სულები, რომელნიც ვითომც ახალი მიცვალებულის სულს მოეგებებიან (შეხვდებიან) საიქიოში და იქაურ წესებს ასწავლიან.
- როდესაც კვდება ვინმე, ფშაველს ჰგონია, რომ „მგებრნი“ (სულები) მოვლენ და ისინი წაიღებენ ახლად მიცვალებულის სულს („ფშავლები“ ძველს);
- ყველანი, თითქოს შეთქმულება ჰქონდათ, მხოლოდ კარახელის შესანდობარს ჰსვამდენ, იმის მშობლებისას, „მგებრებისას“. ე. ი. იმ მიცვალებულებისას, რომელნიც კარახელს საიქიოს წინ მიეგებებოდენ („ფშაველი და...“, II).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
ძირითად გვერდზე 
გვერდის დასაწყისი