შა შე შვ ში შმ შნ შო შრ შტ შუ შქ შხ
შა- შაა შაბ შაგ შად შაე შავ შაზ შათ შაი შაკ შალ შამ შან შარ შას შატ შაუ შაქ შაღ შაყ შაჩ შაწ შაჭ შახ შაჯ

შავეთ-ი

საიქიო.
 
ქალს თვალშალშაეას უთხროდით, მალე მოიჭრას თმანია, შავეთში კელაპტრად მინდან, რო გავიკვლიო გზანია („მწყემსის ანდერძი“).
შავეთის მებატონე - რომელიც ვითომც მიცვალებულთა სულებს პატრონობს, – სულეთის ღმერთი.
შავეთის მებატონესა სამჯერ დავუკარ თავია („ფშავლები" - ძველს).
იხ. აგრეთვე: მებატონე, ბნელეთი
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
ძირითად გვერდზე 10 საუკეთესოდაგვიკავშირდითLogin გვერდის დასაწყისი
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9