წერა

1. ბედი, ხვედრი.
    

   „შენთან წოლითამც გამაძღო, შენთანამც მამცა წერაო („ფშაველი დედაკაცის მდგომარეობა..").

   წერას მოხდის; წერა აიგდებს

   იხ. აგრეთვე: აიგდებ-ს:წერა აიგდებს, მოხდი-ს:წერას მოხდის
2.  

   „6-8 ძნა ერთმანეთზე მიყუდებული“ (ვაჟა) („ფშაველი და...", III).

   იხ. აგრეთვე: ააწერავებ-ს
   წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.