მელოტი, მელუტი გუდა ბალანგაცლილი ტყავის გუდა.
- (ციხელე) გზის პირას იჯდა, მელოტი გუდა მოეხადნა, წინ დაეფინა, ზედ ქერის კოტორი იდვა და ხაჭოს ნატეხი („ცრუპენტ. აღმზრდ.“ ნაწ. II, თ. I);
- პაპაჩემმა კი მოიხსნა ზურგიდამ „მელუტი“, უბეწვო გუდა („სამობო მოთხრ.,“ - სტუმრები).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.