შემდეგ, მერმე.
- „თოფჩი თოფი სჯობ ხირიმი, მემრ ჩარმა გვარშარეულიო“ („მოკვეთ“., მოქმ. I, გამოსვ. II);
- მემრე მოიდეს სადაოდ თუნდა ოსმალის ჯარიო („ფშავლის სიყვარული“).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.