მეშველ-ი

1. მშველელი, მომხმარე.
    

   მიშველე, მართალთ მეშველო, შენს მოწყალებას ველია („სიზმარი ამირანისა“).

   მეშვლად: „მეშმელად მოგივა გიგლია ფშავის არწივი ნახეო“ („გიგლია“);

   იხ. აგრეთვე: მაშველ-ი
2. მოჩხუბართა გამშველებელი.
    

   პაპო, შე მაღალაშვილო, შენს სახს თვალითა ვხედავო; ორ თაგვს რო ჩხუბად გაუხდეს, მეშველ არ მოთავსდებაო („ფშაველი და...“ XI)

   წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.