მთას ეძახიან თვითეულ ნაწილს, მთის ფერდობზე ცალკე ადამიანის სათიბად მიზომილს სოფლისაგან“ (ვაჟა).
მთის – საქერე და ბარისა სადიკე „მამულების ოცი დღისა ეჭირათ აჩაჩით საზნავი, აგრეთვე სათიბრად „ორი რომელიც ერთ დესეტინას ძნელად შეადგენს („ფშაველი და...“, III).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
ძირითად გვერდზე 
გვერდის დასაწყისი