ვითომ, თითქოს; აკი.
- მითამ სუყველას ბოლო აქვს, ზღვანიც კი დაშრებიანო („გაზაფხულს ია ამოდის“);
- „მითამ ტირილივით გავიგონე“ („დარეჯანი“, I);
- მითამ იციან ღავ-ღუვი, რად არ ჰუეფს ჯოგი მგლებისა?! („ღამე მთაში“).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.