გავედით სვილში და ტკბილად შევექცეოდით. თენება დაიწყო. მივიქეცით ტყეში („შვლის ნუკრის ნაამბობი“, V).
გადაიქცევა, გარდაიქმნება.
„მიწა ხარ და მიწადვე მიიქეცო!“ ( „ულოცნია..“, IV) ძილად მიიქცევა - დაიძინებს. „ნამაშვრალ-დატანჯულები სჯობს, რომ მიიქცეთ ძილადა!“ („ზმანება“).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.