მი-ს-წევ-ს

1. უკან დაედევნება, დაეწევა და მისცემს.
    

   „ვისაც ღმერთი მისცემს, ნათლიჯან, ნათქვამია, ზურგს უკან კომბლით მისწეესო!“ („დიდებ. საჩუქ.“).

2. შეაძლებინებს, რომ დაეწიონ.
    

   „ბოროტ სულ მააშორე, მისდევდეს –მისწივიდი, მასდევღენ–-გაახვეწიდი"“ („სტენები“, –სცენა ხევსურეთში).

   წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.