ფიქალივით მაგარი მკლავის მქონე, მკლავმაგარი, ღონიერი.
- „მათრახის და მუშტის დრო მაშინ იყო, როცა მკლავფიქალა ფშავლები იყვნენ, ეხლა მორჩა“ („უძმოს-ძმა“, V).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.