იგივეა, რაც ებირება.
- „ეს საჭმელი თქვენთვის გაგვიქშერებავ, თქვენსამც ნებას იქნება, ნურავინ შეგეცილებათ, ნურავინ დაგაღონებთ, ვინც თქვენ გენიაზებათ, ის მაიწვიოდით, ბალღი ვინ მოგბიროოდესთ, ობოლი, უპატრონო“... („ფშავლები“ გზად); „შაიწყალოს უპატრონო მკვდარი, ვისაც მამგონე არა ჰყავს, ჩვენ სუფრას მოჰბიროის („ფშავლები“, შენამც...)
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.