ვინც ზარით, მოთქმით ტირის.
- „უცხო კაცისა მოზარევ, ხევსურთ მოგიკლეს ქმარია“ („სტ.-მასპ.“,XIII);
- „მშვიდობა შენს ნეშტს, მგოსანო, ქართლისა წყლულთა მოზარე“ („ნიკოლოზ ბარათაშვილის ნეშტს“).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.