(ცა) მოიწმინდება, ცის კამარა ნათლად დაჩნდება.
- შუადღის ხანიც მოვიდა და ცამაც მოიკამარა. („ივ. კოტორ. ამბავი“).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.