სიმშილს მოიკლავს, გაძღება (შდრ. წყურვილს მოიკლავს) (არწივს) იქნებ ღმერთმა უშველოს და სიყმილი მოიკლას? („არწივი“, – დაღონებული); მთელ ორ კვირას დაუმშვენებივარ ამ სისხლსა და ჩემ ტანზე მისი დანახვით სიყმილის ჟინი მომიკლავს („ამოდის, ნათდება!“).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.