კავის მსგავსად მოხრილი, „მოკაკული“ (ვაჟა)
- „მოკლე საფლავ მოგვივიდა არ ჩავიდა ჩორხაული“. „მკვდარი არი, რას გაიგებს, ჩავდვათ ორად მოკაული“ („ფშაველი და...“ XI);
- მაშინ ჩვენი ბოქაული კრავად იქცა უვნებელად, დადის ოთხად მოკაული („ბოქაული").
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.