მეტოქე, მოქიშპე (ღვთისა).
- დაი ეშმაკად გადაქცეულა, იგი „მოქიშპეს”, „მონაძლევე“ და „მოქილიკე“ გამხდარა ღვთისა („ფშავლების ამაოდმორწმ.)
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.