ნაბოტარ-ი

1. „ირემს ყვირილობის დროს საშინელი მქისე სუnი მოსდის; სადაც კი გაივლის, ყველგან, ბალახებზე და მცენარეებზე, აბნევს ამ საზარელს სუნსა“ (ვაჟა); ამ სუნს ნაბოტარს ეძახიან. აი ნაბოტარი ირმისა, ირმის სუნი მოსდის ირმისგან რქით მოგრეხილს თხილსა და წიფლის ბონცვრებს („ნადირთა პატრონი“).
2. ნაბოტები„ გრძლად ნაბიჯები.
    

   (მელია) (ცოტას ერთს ადგილს შეჩერდა, რა ნახა ნაბოტარები; არ ეჭაშნიკა, როგორღაც, ლომისა ნატოტარები („მეჯლისი ლომისა“, II).

   წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.