ბუმბული, მტვერი; ბდღვირი.
- „მოიცა, მამალო, თუ შენი ჯავრი არ ამოვიყარო და ჩემებურად, ქორულად ნაბუერი და ბდღვერი არ აგადინო, თუ შენი დეზები აქ, ამ ვერხვის ტოტზე არ ჩამოვკიდო! („ჩვენი მამალი“, 1);
- დაჰკივის, როგორც მთის ქორი, და ნაბუერი ყანისა ნისლად დაედვა მინდორს, როგორც ციაგი უიღბლო იღბლიანი“, VII), (ფიგურ.)
- ისე გენაცვლენით, რო სუ ნაბუერი ჩამომდიოდეს („თ. რაზიკაშვილისადმი“).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
ძირითად გვერდზე 
გვერდის დასაწყისი