ნა ნე ნთ ნი ნო ნტ ნუ ნჩ
ნაა ნაბ ნაგ ნად ნავ ნაზ ნათ ნაკ ნალ ნამ ნან ნაო ნაპ ნაჟ ნარ ნას ნატ ნაფ ნაქ ნაღ ნაყ ნაშ ნაჩ ნაც ნაძ ნაწ ნაჭ ნახ ნაჯ

ნაკვეთ-ი

  1. გამოკვეთილი, გამოჭრილი.
     
    იმ კლდეზე იყო კიბე ნაკვეთი (თარგმ.) („ქაჯი“. ნაწ. I, V);
  2. აკრძალული, უქმად გამოცხადებული.
     
    „ნაკვეთი“ არის უფლისათვის შეთქმული ერთი დღე მოსავლისათვის („ფშავლ. აზრით რა როგორ გაანდა?").
  3. ნაწილი, ნაშთი.
     
    მაშასადამე, ამათ ენაშიაც უნდა დარჩომილიყო ნაკვეთი (ელემენტი) ამ ხალხების ენისა (ვარ.) („ხევსურები“).
    წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
ძირითად გვერდზე 10 საუკეთესოდაგვიკავშირდითLogin გვერდის დასაწყისი
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9