ნალევ-ი

1. ხმარებაში გალეული, „გაცვეთილი ცელი“ (ვაჟა)
    

   ჩაველ და ისე ჩავთიბე, როგორც ნალევმა თივანი („ფშავლები“, – ძველს).

2. მცხრალი, გალეული (მთვარე).
    

   მთვარე ამოჩნდა ნალევი, ქვეყნის“ („გიგლია“, V),

   წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.