არია

1. არის? (არი+კითხვითი ნაწილაკი -ა)
    

   „გამიხარდი შინ არია, თუ ცხვარში წავიდა?“ („ფშავლები“, — შენამც...).

2. არის
    

   „ჩაჩქანი, რკინის პერანგი შენზედ არამი არია“ („გოგოთურ და აფშინა“, III).

3. („არევს“ ზმნის ნ.სრული) არივდარია.
    

   არ გაუვლია დიდხანსა, თოფის ხმამ მთანი არია („მოხუცის ნათქვამი“, III). ჭკვიდან არია - გადარია, გააგიჟა. ჭკვიდან არია სტუმარი იმის ნისლივით თმამაო(„ხის ბეჭი“).

   წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.