ცოტა წყლით აზელილი.
- იმათთვის საზრდოდ ენატვრის მუდამ თაფლი და შაქარი და თითონ კმაყოფილია, თუ აქეს ნაფშრუკი ნაცარი („უიღბლო იღბლიანი“, III);
- არას უშლიდა ზედ სისხლი ნაფშრუკი მიწის მტვერითა („ეთერი“, XI)
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.