ნაძმობ-ი

1. ძმადნაფიცი მაგრამ იმათაც თვისი ნაძმობი ეჯავრებოდათ და ვეღარ სცნობდენ (თარგმ.) („ქაჯი“, ნაწ. II).
   იხ. აგრეთვე: ძმობილ-ი
2.  

   ქალი ეძახის ვაჟს წაწალს და ნაძმობს („ფშავლები“, ძველ“, IV).

   იხ. აგრეთვე: წაწალ-ი
   წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.