ნეტავ, ნეტავ.
- ნეტარ რად უნდა კარგს ყმასა სამკლავე-საფუხარია? (ვარ.) („საიქიოზე“); ახ, რა ჯადო გვაქვს შუაზე, რამ მოგვთილისმა ნეტარა! („ქებათა-ქება“ დაუკარ).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.