„ნიშანი, წმინდა ადგილიდან „აღებული ქვა“ (ვაჟა). გადასახლებულებს “ძირითადი სალოცავის ნაგებობიდან ან ამ სალოცავის ადგილ-მიდამოდან ახალ საცხოვრებელ ადგილზე მიჰქონდათ ერთი ქვა. ამ ქვაზე პატარა კოშკს აშენებდნენ და მასთან ასრულებდნენ ღვთისმსახურების წესებს. ამ ახალ სამლოცველოს იმ ძირითადი სალოცავის ნიში ერქვა. გადასახლებულთ აქედან ნიშები აქვთ შეუცვლელი და დღესაც მიაქვთ („ლაშარის ჯვარის დღეობა...“).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
ძირითად გვერდზე 
გვერდის დასაწყისი