მღვდლის სამოსლის ნაწილი, – ყელზე ჩამოსაცმელი გრძელი და ვიწრო, ოქრომკედით ნაქარგი ქსოვილი“ (გლ.).
- „ნეტავ ჩვენ თოფ-იარაღნი ჭალას მურყანზე დაჰკიდა... ანამც გვაქცია ხუცადა, ყელზედ ოლრები დაგვკიდა“ („ხმა მთიდამ“).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.