ტბის ან მდინარის პირას დაგუბებული წყალი; გუბურებიანი ადგილი.
- ვერაფერს გავხდი, ვყიყინებ როგორც ბაყაყი ოლეზე („მარტო გამზარდა...“); მაშვრალისათვის მჭადიც კი ქადაა, შაქრის პურია, დურდო წყალიც კი ოლესი ღვინოა, როცა სწყურია („გლეხის სიმღერა“).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.