 |
 | |
ონა(ი)
ონავრობა, რბევა, აწიოკება.
- „ვაჰმე, რა ონა გიქნავისთ ლაშარის ჯვარის („ფშავლები“, ძველს);
- „გცხვენოდესთ, ხევსურნო, რა ონაი ჰქენით ჩემზე!“ („სცენები“,– სცენა ბარში);
- „რა ონა ჰქენით ამ საწყალს კაცზედ?“ („უძმოს-ძმა“, II).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |