ოლ ონ ორ ოფ ოღ ოჩ ოხ ოჯ
ოფლ

ოფლ-ი

შრომა, გარჯა, მუყაითობა.
 
ეგ დალოცვილი, დიდი ოფლის კაცია („სოფლის სურათები“, I);
ნაოფლარი, გარჯით შეძენილი. „სიმშილაანი, განა არ იცი, რაც ოფლის პატრონაი ბრძანდებიან“ („ტყის კომედია“, მოქმ. I).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
ძირითად გვერდზე 10 საუკეთესოდაგვიკავშირდითLogin გვერდის დასაწყისი
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9