პაპა

1. მამის ან დედის მამა, ბაბუა.
    

   პაპაის შვილო - მოხუცი მიმართავს ასე ბავშვს.

   „დაჰკმიჭე, დაჰკმიჭე, პაპაის შვილო!“ (ვარ.) („პაპასი და...“).

2. მამაკაცის საკუთარი სახელია ატირდა პაპაის ცოლი, მოსთქვამს, ქვითინებს მწარედა („პაპას ცოლ-შვილის გლოვა”).
   წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.