პირთავქვ(ე)

1. ქვევითკენ დაღმისაკენ.
    

   მგზავრმა ჩაიდვა საგძალი, პირთავქვე ჩაეფარაო („ბახტრიონი“, III);

   პირთავქვ ჩავლილებს ამბობენ ჯავარასა და თიკანსა („ჩანაწერები“).

   იხ. აგრეთვე: პირაღმა, პირაღმე
2. თავით ქვემოთკენ, წყლის დინების მიმართულებით.
    

   ორაგული თავის დღეში პირთავქვე არ დადგება, არამედ პირაღმა დგას მუდამ („ორაგულის ცხოვრება“, II).

   წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.