პიროფლიან-ი

1. სახეგაოფლილი, სახეოფლიანი, თედემ მაინც არ დაიშალა, მუშაობდა („წისქვილი”).
2. ომში მებრძოლი, ომში მომკვდარი“ (ა. შან.).
    

   კარგს ყმათ საკარგყმოს ასმევენ, მოიხსენიეს მკვდარია, პიროფლიანნი, ვინაც-კი ლაშქარს მოკლული არია („გალაშქრება...),

   ლაშარიჯვრის პიროფლიანნ-ი „ლაშქარში დახოცილები“ (ვაჟა)

   „შაიწყალოს ლაშარიჯვრის პიროფლიანნი“ („ფშავლები“, – შენამც).

   წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.