უფროსი დიაკონი.
- (მამალი) ამაყად დედლებში დასეირნობდა და ბოხის ხმით, ისეთი ხმით, რომ პროტო-დიაკონებსაც კი დაენატრებოდათ იმისი ბასი, გასძახოდა მუდმივს, ერთფეროვანს თავის საგალობელს („მოგონება“).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.