ჟინჟლ-ი

1. ჟინჟღლი, თქორი.
    

   დაიწყო მთიდან ცივმა ქარმა ქროლა, ცივს ჟინჟლს წვიმისას პირზე მაშლიდა (კლდემ მხოლოდ...“);

   ჟ ი ნ ჟ ლ ი ა ნ-ი - შემოდგომის ჟინჟლიანი დილა იყო („ო), რა კარგი ხარ...“, I).

2. ჟინჟლი გადაჰდის
   იხ. აგრეთვე: გადა-ჰ-დი-ს:მ ზ ი ს ჟ ი ნ ჟ ლ ი გ ა დ ა ჰ დ ი ს
   წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.