 |
 | |
რამ(ა)
რაღაცა, ვიღაცა.
- გორი რამ ჩასდგამს შუბისწვრად, მუხა-იფნებით ფარული („ბახტრიონი“, II);
- ჩონგურს უკრავდა, დროული კაცი რამ უჯდა გვერდზედა („სტ.-მასპ.“, III);
- უცბად გაისმა ფეხის ხმა, კაცი გამოჩნდა ეცხო რამ, ჩამოგლეჯ-ჩამოწეწილი, ერთი ყარები, უშნო რამ („ბახტრიონი“, II);
- უნდა აცნობონ უფალს, ვისაც კი რამა სტკიოდა („ალუდა....“, V).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |