სად

1. სადმე.
    

   თუ სად ხმელს წიწ- კრებს იპოვის, არც დაიწუნებს იმასა („გველის-–მჭამელი“, II).

2. ოდესმე, როდისმე.
    

   „ნუ გეშინიან, ჩემო მათრახო, კიდევ სად დაგატრიალებ, ძმობის მადლმა“ („უძბოს-ძმა“, II).

   წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.