ს- სა სდ სე სვ სთ სი სკ სო სპ სრ სს სტ სუ სფ სქ სწ სხ
სა საა საბ საგ სად საე საზ სათ საი საკ სალ სამ სან საო საპ სარ სას სატ საუ საფ საქ საღ საყ საშ საჩ საც საძ საწ საჭ სახ საჯ

საისრე

  1. ისრის ქარქაში, კაპარჭი.
     
    იოთამმ-ა) მაშინვე ჩამოიღო კაჩხიდან მშვილდი და საისრე, ლახტი წელში გაირჭო, დაიბჯინა შუბი და გავარდა გარედ („როგორ გაჩნდენ ბუები...“).
  2. ნადირის მომკვლელის წილი.
     
    „როგორც მომკლავი (ნადირისა), ისე იმისი ამხანაგები ლეშსა და ტყა სწორსწორად გაინაწილებენ მხოლოდ მომკლავი იღებს ტყავიდამ ცოტა რამე მეტს, რომელსაც „საისრე“ ჰქვიან, („ფშავლების ძველი სამართალი...“).
    წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
ძირითად გვერდზე 10 საუკეთესოდაგვიკავშირდითLogin გვერდის დასაწყისი
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9